سایت ۲۰۰۰

اغلب نویسندگان آرژانتینی ماننده بورگز از استعاره استفاده می کند که این روش عمومیت یافته و در همه کتابخانه ها و در هر زبانی است.تقریبا می توان گفت که رویای آن را وب جهانی درک کرده است، در یک ثانیه، جستجوی معادله به دست می آید و بیشتر از یک میلیارد صفحات وب و شمردن آن ها از نظر می گذرد. موزه ها در جای واقعی استفاده می شوند، به عموم مردم آگاهی می رسانند، دانشگاه ها سطح آموزشی هنر را بالا می برند، نمایشگاه ها را تعیین می کنند و زمینه های فروش را به وجود می آورند، همچنین هنرمندان مستقل با استفاده از واسطه های جدید به نمایش عکس های جدید روی صحفه وب می پردازند و به همین ترتیب چنین پیشرفت هایی ممکن است نقش گالری ها تغییر دهند. اینترنت یا هنر کامپیوتر به هر حال نمی تواند چنین پدیده هایی را بپوشاند. هنر دیجیتالی از طریق دسترسی به تلفن مطالب را ارائه می دهد (در حال حاضر ) و اطلاعات کامپیوتر و اینترنت به پریز برق وصل شده اند. اطلاعات می توانند به وسیله اشخاص بالا رفته و یا همان گونه که هست باقی بماند، حتی اگر به محل های دیگر از طریق انتقال سایت وصل شده باشند ( فوق ارتباطات ) در روی صحفه یا پرده تصویر توسط اشخاص دیگر قابل پدید آمدن می باشد و از طریق دست به طور مستقیم می توان اطلاعات جدید وارد و درست کرد.

هنر کامپیوتر از سال ۱۹۶۰م. تمایلی به عناصر تکراری در طبیعت و بیان ریاضی دارد ( اغلب تمایل به زیبایی دوستی را مایوس می کند ) در صورتی که پیشرفت های عظیم و با سرعت، کیفیت چاپی هنر اینترنت را ماندنی تر کرده است.

بسیاری از هنرهای تصویری کامپیوتری صرفا وابسته به زیبایی ( در اینجا عموما مناظر هنری را شبیه سازی می کنند. ) و طبیعت اجتماعی هنر وابسته و در ارتباط است. سانسور فرهنگی، حق انحصاری و اختصاصی بودن، تزئینات دیواری که اعلامیه های آن و قدرشناسی را با رای در هنر به بازی می گیرند و بدین ترتیب موزه ها را مملو از هنر بد می کنند. کار دیگر تمرکز یافتن بر " دستکاری وراثتی " و به طور خودکار اطلاعات را افزایش می دهند و در یک برنامه پیشرفت به وسیله مصرف کنندگان جدید را تغذیه می کند.

سوالی در مورد این هنر مطرح می شود و آن این است که آیا این هنر دموکراتیک، هنرمندانه فروش رفتنی ( بازاری ) است، آیا هنر فقط به بودن است و پذیرش مسلم آن این است که مردم آن را بخرند و فاصله ایجاد شود، یی وسیله مشغول نمودن همه مشاغل و مفسرین هنری است؟

به هرحال یک اطمینان وجود دارد، هنر اینترنت به همه ی پدیده های ارتباطی علاقه دارد. در این صورت یک پدیده ی دورگه است. همچنین با نظر خواهی انجام یافته غیرممکن است که بتواند با نمایشگاه ها مسابقه دهد.

اما به هرحال آیا در آینده بهترین هنر با واسطه های واقعی بستری پدید خواهد آورد تا با محدود کردن فاصله ها شرایطی ایجاد شود؟ فقط زمان است که پاسخ خواهد داد.

Uncomfortable Proximity یکی از دو اینترنتی است که مامور شده با روش نوین در سال ۲۰۰۰ برای وب سایتش تصویر آفرینی کند ( www tate. org. uk )

تدوین هاروود- قسمت هایی از تاریخ فرهنگی انتخاب شده یک تجدید نظر با امکانات جدید در مجموعه تات کار می شود ( ترنر- هوگارث، گینز بارو و . . . ) آن ها را خراب کرده و مجددا تجدید بنا می کند و تاریخ را برای همگان قابل بهره برداری کرده و حامیان نمایشگاه را به خاک سپرده و حاصل آن به مجموعه سربارون هنری تات شامل می گردد.

 

این " دوگانه سازی تات " در طراحی وب به طور خودکار عمل می کند و معکس کننده محتویات و ساختار آن ها و ضبط آن است. یک مثال بدون نقض از این که چگونه هنر اینترنت بی طرفانه اطلاعاتی را به عاریت گرفته و روی وب فراهم می آورد.

 

 

نوشته شده در دوشنبه یکم مهر 1387ساعت 1:14 توسط آیناز| |